vrijdag 16 april 2010

Jiggy Djé - De Ark de Triomf

iggy Djé werd veruit de meest getalenteerde rapper genoemd in DAC. Zijn solo debuut werd vol lof ontvangen. De samenwerking met Tenshun en Terilekst kreeg ook bijna alleen maar lof. Zijn label is het meest succesvolle label naast het grote TopNotch-Universal. Bij Lijn5 is zijn show die hij co-host misschien wel 1 van de meest populaire shows. Hij geeft les op het Herman Brood College. Nu is dat langverwachte 2e solo album er eindelijk. Terilekst kreeg voor het eerst concurrentie op de plaat, en de features op het papiertje zijn weinig verrassend. M'n oren zijn paars van het luisteren en m'n koptelefoon schreeuwt Jee, dus hoog tijd voor de recensie.

Afbeelding

Jiggy heeft een album afgeleverd wat een hoop fans doet schrikken. De rapper die #1 en Blauw Bloed dropte, komt met een album, die in vergelijking met die twee tracks als voorbeeld, ontspannen, rustig en vooral minder boos klinkt.

Nou is het album absoluut geen mietje geworden. Tracks als Moevuh en DOENIEJIGGY, maar ook het ontzettend scherpe Mama Zei (met Turk) houden de snelheid er in, waar een Hollandse Droom het prachtige beeld schept van hoe het allemaal is wanneer het doek sluit. Wat er gebeurd als de naam Jiggy Djé niks meer waard is.

Jiggy heeft een hoop geleerd in de 3 jaar dat hij afwezig was. Zoveel is duidelijk. Is niet zo gek ook, wanneer je bedenkt dat hij een label opgestart heeft, en daar verdomd goed in geslaagd is.
Ook van oud worden leer je, en de inmiddels 28 jarige rapper heeft een paar verdomd volwassen tracks op het album staan. Ik noemde de Hollandse Droom al, maar ook Zeggut, die op een beat die totaal anders doet vermoeden, is behoorlijk maatschappij betrokken. Ook uit hij daarin de frustratie dat Miss Paris Hilton wel op TV komt, maar een Nino, of welke andere rapper ook met een flinke fanbase, gewoon totaal geen reactie krijgt uit Hilversum.

Ook Superster en Regen Op Warm Asfalt zijn zulke tracks. Een volwassen rapper. Eentje die heel goed weet hoe een album in elkaar moet zitten. Meer bruggetjes, meer eenheid. Dingen die zijn eerste album miste. Meneer Patty had daarnaast ook overduidelijk veel plezier in het maken van zijn album. Niet alleen de bij vlagen hilarische ArkBoyTV maakt dat duidelijk, maar ook het ontspannen gevoel dat eigenlijk bij elke track aanwezig is is hier een goede graadmeter voor.

De meest hitgevoelige track op het album, is zonder enige twijfel, zeker in de zomer die er aan komt, Ik Heb Je met Pete Philly, die zowaar zijn stemgeluid deelt in het Nederlands, op het heerlijk zomerse refrein. Ook hier is Vincent weer heerlijk ontspannen, en laat de luisteraar heerlijk mee luisteren.

Features zijn er weinig. Zoals gezegd dus Turk, SpaceKees en Pete Philly. De 4e die toegevoegd mag worden aan het lijstje is Hef. Op een prachtig gesamplede beat van SirOJ komt de rapper uit Hoogvliet op Je Weet Wel Wie behoorlijk op de automatische piloot, wat best jammer is.
Aan de andere kant doet hij precies wat je kan verwachten van hem.

Beats zijn allemaal van hoog niveau, dat kunnen we wel over laten aan de producers die op het lijstje staan. Het enige minpuntje op dat lijstje van beatmakers is dat SirOJ mee doet op Superster. Nu is het een toepasselijk refrein, op een verder hele sterke track, maar de effecten op zijn stem, plus de enigszins makkelijke feel van het refrein, maken dat de track misschien wel het enige echte skipbare nummer is. Iets wat zonde is ten overstaan van de verses, die ook 'gewoon' van hoog niveau zijn.

Een album dat absoluut het beste is wat dit jaar tot nog toe is uitgebracht in Nederland. Hierbij valt Winne zijn album (toch weer die vergelijking) in het niet. Het complete gevoel, de vibe die overheerst op het album. Het hele feit dat het zo makkelijk weg luistert, maken dat dit album misschien wel beter is dan zijn vrij briljante debuut, al staat er geen Positivisme op, of een Blauw Bloed. Die tracks zijn moeilijk te evenaren, maar als geheel is dit absoluut het beste wat Jiggy Djé ooit heeft uitgebracht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten