In 2008 kwam de Clubvoer mixtape uit, waar hij zichzelf mee in de kijker speelde bij onder andere Snelle Jelle, wat op die manier waarschijnlijk weer is doorgevoerd naar Jiggy Djé die vrij snel aan wist te geven dat hij zeker geinteresseerd was in de Kraan. Toen kwam de 101Barz sessie van Paps en ging het in stroomversnelling. Nu met een nominatie voor ‘Beste 101Barz sessie’ en ‘Rookie of the year’ bij de State Awards op zak, mag hij tevreden zijn over zichzelf.
Arbeidsvitaminen is de eerste track en een vrijwel identieke opname van zijn verse tijdens 101barz. Ergens is dat een teleurstelling, maar daar tegenover staat dat dit gewoon een heel goed stukje tekst is, en tegenwoordig is 101 toch wel een platform dat de single aan het vervangen is. Dus wat dat aangaat is dit gewoon single2.0 in 2009.
Maar het is jammer, dat de eerste track eigenlijk ook meteen de beste track van het album is. Punt met Jiggy Djé is vooral goed door de labelbaas en ‘Wie We Zijn/De Mannen van het moment met Abbeye is leuk, maar ik ben totáál geen fan van die 8bit tracks. Al is de tekst wel lekker arrogant, en dat is toch wel het sterkste punt van Crane. On Top Of De Competitie is samen met SpaceKees en Turk. De beat van SirOJ knalt keihard, en hij bewijst voor mij eindelijk weer eens waarom men zo’n vertrouwen in hem heeft. Al vind ik de andere beat van OJ, De Spieghel, dan weer een vrij simpele beat met een irritant refrein.
KouweKermis is veruit de grappigste track. Kidnap heeft een vrolijke beat neergelegd en Kraan rapt over hoe koud het is op de kermis, of beter gezegd hoe verschrikkelijk kut het is als je meer verwacht te krijgen dan je daadwerkelijk krijgt op een date. En dat doet hij echt op een schitterende manier, waar door ik elke keer weer in de lach schiet. Vooral het einde van deze track is prachtig.
Zijn met Mij is de lovetrack, en afgezien van een paar corny lines die bijna niet te vermijden zijn, maar toch doet hij dat wat misschien wel het meest uitgemolken is, best wel heel goed!
Al met al is de Boulimia Ep een heel degelijk debuut op Noah’s Ark. Het is nergens vernieuwend en het spat ook niet uit elkaar van de verbetering ten opzichte van de Clubvoer tape, afgezien van dat de beats wel beter zijn geworden. Maar toch blijf ik met een enigszins leeg gevoel achter, omdat ik toch wel een heleboel verwacht had van de Kraan. Zijn (sorry voor het woord) swagger is echt heel dope, maar hij lijkt dat op deze EP niet altijd over te brengen. Als je bij 11 tracks uiteindelijk toch nog met tracks op de proppen komt als Vol Van Mezelf en Opgevoel, dan weet ik niet of je ze zelf wel heel dope vond, of gewoon niks beters had, want dat zijn gewoon zwakke tracks.
Het is echt jammer, want ik geniet echt van KouweKermis en bijvoorbeeld Punt (om er 2 te noemen), welke het bewijs zijn dat hij beter kan. Helaas laat hij dat niet overal zien.Ik ben dan wel weer heel erg benieuwd naar de Anorexia EP, want ik heb het volste vertrouwen in hem, en heb hopelijk niet voor niets op hem gestemd bij de State Awards.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten