Hè, das fijn! De Kassier sluit daar precies op aan!
Ik twijfel. Tracks als 'Ik Ken Hem', 'Volgens Mij', en 'Lekker Bezig' zijn zo verschrikkelijk hard, en de rest luistert minstens zo lekker weg. Maar op het moment dat Murda écht moet, en Jiggy en Winne, of Hef, SpaceKees of Feis op z'n track heeft, lijkt hij compleet in het niet te vallen. Nu zijn Jiggy Djè de labelbaas, Winne de Top3 MC, Kees de legende en Feis niet de minste, maar Önder valt gewoon weg tussen de verses.
Zo wordt hij ook compleet opgevreten door Dio en vooral Sef, die blijkbaar even een kans zagen om te schijnen op 'Monnie'. De meest memorabele lines van het album komen dan ook van de gasten af. Sef met "Ik stop de money in me portemonnee, en ik schilder met woorden noem de jongen monet" of Jiggy op Populair met "Rappers willen schoenen, Ik wil de wereld aan me voeten. En als ie vies wordt wil ik een nieuwe, Jiggens."
Maar ondanks dat, doet de Hoofdrol wel precies dat wat hij moet doen. En dat is achterlijk harde beats zoeken en daar een sfeer op neer te zetten zoals maar weinigen het echt kunnen. Nu had hij de eer om te werken met misschien wel Nederlands grootste producer. En niet voor 1 beat, nee, FS Green heeft het complete album geproduceerd.
Nu kennen we FS vooral van beats met een behoorlijke invloed vanuit Detroit, maar die lijkt hij volledig verloren op zijn eerste grote project. Hij is een compleet andere weg ingeslagen voor het album dat hij maakt met Önder, en is duidelijk niet vies van hele flinke, verschrikkelijk Amerikaanse bangers. En verdomd hij is er nog goed in ook. Mocht je Rick Ross ooit spreken, vertel hem even over de Patta medewerker. Een uitstekende keus van instrumenten, met een hele sterke dosis melodiën, maken samen 16 tracks die qua beat eigenlijk nergens de mist in gaan.
Dus, de beat keus (Terug op me bullshit! Oh hemeltje..), de flow, de delivery zijn onpoint, maar die teksten? Mwa. Zoals ik al zei, Turk is een prima rapper, maar niet eentje die heel veel onderwerpen aankaart. Eentje die duidelijk met een missie aan de slag ging voor dit album, namelijk zo veel mogelijk over geld praten. Daardoor is dit album er eentje die je niet elke dag aan kan zetten. Maar zet je neppe Louis Vuitton bril op, wacht op de zon, en stap in de cabrio van je moeder. Ram de Kassier door je speakers, en je hebt een hele leuke middag.
3.5/5 als je in de juiste stemming bent.
Ps. BELACHELIJK dat Doughboy er niet op staat.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten