vrijdag 16 april 2010

Önder & FS Green - De Kassier

Als ik een album aanzet, dan vind ik het fijn, als dat album een beetje mijn mood volgt. Zo zet ik graag Kohfie Konnect of Heltah Skeltah op als ik zin heb om de hele dag stoer te kijken en mezelf helemaal de shit te vinden. Maar soms wil ik gewoon dat de zon in me kop schijnt, ik nergens diep over na hoef te denken, en dat ik gewoon even kan dromen over monnie.

Hè, das fijn! De Kassier sluit daar precies op aan! Turk (sorry) Önder vindt zichzelf geweldig, en doet me denken aan The Game, aangezien hij ongeveer net zo vaak praat over z'n hoofdrol en Louis riem als de Westcoast rapper over Dre en Impala's. In principe is dit een logisch gevolg van het feit dat Turk (sorry) Önder geen geweldige rapper is. Zijn flow is onnavolgbaar, evenals zijn delivery en beat keuze. Maar kan je daarmee een album dragen?

Ik twijfel. Tracks als 'Ik Ken Hem', 'Volgens Mij', en 'Lekker Bezig' zijn zo verschrikkelijk hard, en de rest luistert minstens zo lekker weg. Maar op het moment dat Murda écht moet, en Jiggy en Winne, of Hef, SpaceKees of Feis op z'n track heeft, lijkt hij compleet in het niet te vallen. Nu zijn Jiggy Djè de labelbaas, Winne de Top3 MC, Kees de legende en Feis niet de minste, maar Önder valt gewoon weg tussen de verses.

Zo wordt hij ook compleet opgevreten door Dio en vooral Sef, die blijkbaar even een kans zagen om te schijnen op 'Monnie'. De meest memorabele lines van het album komen dan ook van de gasten af. Sef met "Ik stop de money in me portemonnee, en ik schilder met woorden noem de jongen monet" of Jiggy op Populair met "Rappers willen schoenen, Ik wil de wereld aan me voeten. En als ie vies wordt wil ik een nieuwe, Jiggens."

Maar ondanks dat, doet de Hoofdrol wel precies dat wat hij moet doen. En dat is achterlijk harde beats zoeken en daar een sfeer op neer te zetten zoals maar weinigen het echt kunnen. Nu had hij de eer om te werken met misschien wel Nederlands grootste producer. En niet voor 1 beat, nee, FS Green heeft het complete album geproduceerd. Maar gezien het feit dat dit redelijk duidelijk staat aangegeven in de naam van dit topic, heb ik het idee dat jullie dat wel al door hebben..

Nu kennen we FS vooral van beats met een behoorlijke invloed vanuit Detroit, maar die lijkt hij volledig verloren op zijn eerste grote project. Hij is een compleet andere weg ingeslagen voor het album dat hij maakt met Önder, en is duidelijk niet vies van hele flinke, verschrikkelijk Amerikaanse bangers. En verdomd hij is er nog goed in ook. Mocht je Rick Ross ooit spreken, vertel hem even over de Patta medewerker. Een uitstekende keus van instrumenten, met een hele sterke dosis melodiën, maken samen 16 tracks die qua beat eigenlijk nergens de mist in gaan.

Dus, de beat keus (Terug op me bullshit! Oh hemeltje..), de flow, de delivery zijn onpoint, maar die teksten? Mwa. Zoals ik al zei, Turk is een prima rapper, maar niet eentje die heel veel onderwerpen aankaart. Eentje die duidelijk met een missie aan de slag ging voor dit album, namelijk zo veel mogelijk over geld praten. Daardoor is dit album er eentje die je niet elke dag aan kan zetten. Maar zet je neppe Louis Vuitton bril op, wacht op de zon, en stap in de cabrio van je moeder. Ram de Kassier door je speakers, en je hebt een hele leuke middag.

3.5/5 als je in de juiste stemming bent.

Ps. BELACHELIJK dat Doughboy er niet op staat.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten